RAK JAJNIKA – „cichy zabójca”

Co może nam pomóc we wczesnym rozpoznaniu?

W rozpoznaniu raka jajnika znaczącą rolę odgrywa dokładny wywiad, zwłaszcza u chorych należących do grupy podwyższonego ryzyka zachorowania.

Jeśli istnieje duże podejrzenie raka jajnika, należy przeprowadzić następujące badania:

  • pełne badanie podmiotowe i przedmiotowe,
  • badanie ginekologiczne, USG przezpochwowe i przezbrzuszne, RTG klatki piersiowej,
  • tomografię komputerową jamy brzusznej i miednicy,
  • badanie markerów nowotworowych (CA125, HE4),
  • podstawowe badania laboratoryjne,
  • gastroskopię, kolonoskopię i USG piersi.

Bądźmy czujni!

Dodatkowo powinniśmy zwrócić uwagę na niepokojące objawy takie jak:

  • utrata łaknienia,
  • szybkie uczucie sytości podczas jedzenia,
  • zmęczenie,
  • chudnięcie,
  • wzdęcia,
  • powiększenie obwodu brzucha,
  • bóle brzucha i okolicy krzyżowej,
  • zaburzenia oddawania moczu, częstsze niż zwykle parcie na pęcherz,
  • zaparcia stolca na przemian z biegunkami.

Wymienione objawy u chorych na raka jajnika są nawracające i ujawniają się nawet 20–30 razy w ciągu miesiąca, natomiast przy guzach łagodnych około 2–3 razy.

Jak widać objawy, na podstawie których moglibyśmy zacząć się niepokoić, nie są charakterystyczne dla nowotworów. Często mogą być mylone z innymi schorzeniami lub zwyczajnie bagatelizowane. Właśnie dlatego, tak wiele przypadków (ok. 70%) wykrywanych jest zwykle w zaawansowanym stadium, gdy typowym dla niego objawem jest tzw. wodobrzusze (nagromadzenie się płynu w jamie otrzewnowej), połączone z uczuciem permanentnego zmęczenia, zaburzeniami odżywiania, a szanse na wyleczenie pacjentki są zdecydowania mniejsze niż we wczesnych stadiach choroby. Ponad połowa kobiet ze zdiagnozowanym zaawansowanym rakiem jajnika nie przeżywa pięciu lat.

c.d.n.

lek. Andrzej Tyszka, ginekolog, położnik w trakcie specjalizacji onkologicznej

Wielkość fontu
Wysoki kontrast