Co wiesz o nadciśnieniu tętniczym w ciąży? Część III


Jak możemy pomóc pacjentkom z nadciśnieniem?

Pacjentki z rozpoznanym nadciśnieniem otrzymują leczenie hipotensyjne w celu uzyskania optymalnych wartości i zminimalizowania prawdopodobieństwa wystąpienia powikłań narządowych.

Jednym z najpoważniejszych powikłań jest rzucawka czyli eklampsja. Jest to stan zagrożenia życia dla matki i dziecka. W obecnych czasach dostępność metod diagnostycznych i odpowiednie leczenie pozwala zminimalizować występowanie rzucawki do minimum.

Tak długo jak jest to bezpieczne pacjentki z nadciśnieniem są kontrolowane ambulatoryjnie. Mają wykonywane badania laboratoryjne, obrazowe i KTG. Od 36 tygodnia wizyty w naszej Przychodni Przyszpitalnej odbywają się co tydzień.

Kiedy jest potrzebna hospitalizacja z powodu nadciśnienia?

W sytuacji kiedy wymagają intensywnego nadzoru są hospitalizowane w Oddziale Patologii Ciąży.
Wskazaniem jest na przykład oporne na leczenie ambulatoryjne ciśnienie tętnicze z wartościami 160/110mmHg lub wyższymi a także objawy zwiastujące wystąpienie rzucawki.
W szpitalu mamy możliwość ciągłego monitoringu matki i dziecka. Możemy stosować dożylne leki hipotensyjne, siarczan magnezu w profilaktyce rzucawki. Pacjentki mogą też otrzymać steroidoterapię w celu stymulacji rozwoju płuc płodu – o ile są takie wskazania. Stały dostęp do bloku operacyjnego i doświadczony zespół umożliwia wykonanie nagłego cięcia cesarskiego.


W przypadku dobrej kontroli ciśnienia tętniczego i braku powikłań narządowych indukcja porodu jest zalecana po 38 tygodniu ciąży. W przypadku stanu przedrzucawkowego rekomenduje się poród po 37 tygodniu ciąży, a po 34 tyg. jeśli rozpoznajemy ciężki stan przedrzucawkowy.

dr Agnieszka Łojek-Ozga, położnik-ginekolog

Czwarta część wpisu o nadciśnieniu tętniczym w ciąży.

#preeklampsjaBEZtajemnic

Artykuł "Co wiesz o nadciśnieniu tętniczym w ciąży?" jest częścią kampanii #preeklampsjaBEZtajemnic przygotowanej przez Szpital św. Zofii. Jej celem jest przybliżenie przyszłym mamom tematu nadciśnienia ciążowego, a także edukowanie o tej groźnej chorobie. Co ja, jako mama mogę zrobić dla siebie, żeby zminimalizować zagrożenie, jakie są czynniki ryzyka, na co zwracać uwagę i jakie objawy sa niepokojące?

Dlaczego? Chcemy uświadomić kobietom, zarówno tym, które planują ciążę i tym, które już w niej są, czym jest preeklampsja. Oswoić je nie tylko z samą nazwą choroby, ale przede wszystkim z niebezpieczeństwami, jakie ze sobą niesie.

W ramach akcji #preeklampsjaBEZtajemnic, przygotowaliśmy dla Was więcej edukacyjnych wpisów o preeklampsji:

Bezpłatne badanie w kierunku preeklampsji

W szpitalu św. Zofi proadzimy program PE37, którego zadaniem jest identyfikacja kobiet zagrożonych preeklampsją.

Dlaczego ważne jest, aby zapobiegać stanom przedrzucawkowym o późnym początku? Stan przedrzucawkowy o późnym początku to powikłanie, które może pojawić się pod koniec ciąży i mieć konsekwencje dla zdrowia matki i dziecka. Większość przypadków pojawia się u kobiet bez żadnego czynnika ryzyka, co sprawia, że trudno jest je w porę wykryć i podjąć niezbędne kroki w celu ochrony zdrowia matki i dziecka. Dzięki badaniu PE37 ocenimy, czy za pomocą prostego badania krwi pod koniec ciąży można wykryć stan przedrzucawkowy o późnym początku, a tym samym zmniejszyć ryzyko dla zdrowia matki i negatywny wpływ na noworodka.

Więcej informacji i zapisy na: http://szpital.szpitalzelazna.pl/pe37/.

Zapraszamy!